اینترنت پس از ابداعش در دهه ۷۰ جهانی مختص خود متشکل از تعداد بیشماری از رایانه های متصل به یکدیگر را تشکیل داد. هر نوع دانش مختص بشر از جمله جدیدترین تکنولوژیها را می توان در این جهان مجازی یافت و با کمک این شبکه به اشتراک گذاشتن اطلاعات در ابعاد بزرگتر و با سرعت بسیار بیشتری نسبت به اجداد انسانها در قرنهای گذشته انجام می گیرد.

“کار” معتقد است هر چه بیشتر زمان خود را در اینترنت سپری کنیم، بیشتر خود را از مطالعه کتابها و مجلات و دیگر فعالیتهایی که مغز انسان را برای تفکر و تعمق موثر تحریک می کند محروم ساخته ایم و نکته ترسناک در این رویداد این است که نسل جوان بزرگترین بخش زندگی خود را به گشت و گذار و جستجو های اینترنتی اختصاص داده است.

“کار” بر این باور است عملکرد اینترنت مانند مواد مخدر اعتیاد آور است، به صورت آنی باعث آرامش و انبساط خاطر کاربرانش می شود، در ابعاد جهانی در دسترس انسانها قرار دارد و هرگز مشترکانش را رها نخواهد کرد. به این شکل اتصالات مغزی انسانها محدودتر شده و توانایی آن را در ژرف اندیشیدن نابود می کند و به تدریج نسل آینده بشر را به موجوداتی کند ذهن و کوته فکر تبدیل خواهد کرد.

منبع :خبرگزاری مهر